شخص حقیقی همان انسان است که از زمان تولد زنده، صاحب حق و تکلیف میشود. شخص حقوقی، سازمان یا نهادی مستقل مانند شرکت، موسسه، شهرداری یا دانشگاه است که قانون برای آن هویت جداگانه قائل میشود. به همین دلیل، دارایی، بدهی، قراردادها و تکالیف شخص حقوقی از اعضا یا مدیران آن جداست؛ البته حدود مسئولیت شرکا به نوع شرکت و تعهدهای آن ها بستگی دارد.
تفاوت شخص حقیقی و حقوقی فقط یک موضوع حقوقی نیست. نوع ثبت نام مالیاتی، شناسه ها، حساب بانکی، دفاتر، اظهارنامه، قراردادها، فاکتورها و شیوه ثبت اطلاعات حسابداری نیز تحت تاثیر نوع شخصیت قرار میگیرد. در این مقاله، این تفاوت ها را به زبان ساده و با مثال بررسی میکنیم.
شخص حقیقی یک انسان با حقوق و تکالیف قانونی است؛ شخص حقوقی یک نهاد مستقل است که با شرایط قانونی ایجاد میشود و میتواند دارایی داشته باشد، قرارداد ببندد، بدهکار یا طلبکار شود و از طریق نمایندگان خود فعالیت کند.

شخص حقیقی چیست؟
شخص حقیقی یا شخص طبیعی، هر انسان است. شخصیت حقیقی به ثبت شرکت یا دریافت مجوز وابسته نیست. انسان از زمان تولد زنده میتواند صاحب حقوق مدنی باشد و این شخصیت با مرگ پایان مییابد.
هر شخص حقیقی مشخصاتی مانند نام و نام خانوادگی، کد ملی، تاریخ تولد، تابعیت و اقامتگاه دارد. اگر فردی به نام خودش فروشگاه، دفتر خدماتی یا فعالیت حرفه ای راه اندازی کند، همچنان شخص حقیقی است؛ حتی اگر پروانه کسب، پرونده مالیاتی، کارکنان متعدد یا گردش مالی بالایی داشته باشد.
مثال شخص حقیقی
- یک طراح که به نام خود با مشتری قرارداد میبندد؛
- صاحب فروشگاهی که پروانه کسب به نام او صادر شده است؛
- پزشک، وکیل یا مشاوری که به صورت فردی فعالیت میکند؛
- فردی که مالک یک ملک، خودرو یا حساب بانکی است.
«حقیقی» بودن به معنای کوچک بودن کسب و کار یا معاف بودن از مالیات نیست. صاحب یک فعالیت بزرگ نیز تا زمانی که فعالیت را در قالب یک شرکت یا موسسه مستقل ثبت نکرده باشد، میتواند از نظر شخصیت، شخص حقیقی محسوب شود.

شخص حقوقی چیست؟
شخص حقوقی مجموعه یا نهادی است که قانون برای آن شخصیتی مستقل از موسسان، شرکا، سهامداران، مدیران یا اعضا در نظر میگیرد. شرکت های تجاری، موسسه های غیرتجاری، سازمان های دولتی، شهرداری ها و برخی نهادهای عمومی از نمونه های شخص حقوقی هستند.
شخص حقوقی وجود فیزیکی ندارد و از طریق نمایندگان قانونی خود، مانند مدیرعامل یا صاحبان امضای مجاز، اقدام میکند. با این حال میتواند به نام خود حساب بانکی باز کند، دارایی بخرد، قرارداد منعقد کند، کارمند استخدام کند، بدهکار یا طلبکار شود و در دادگاه خواهان یا خوانده باشد.
مطابق ماده ۵۸۸ قانون تجارت، شخص حقوقی میتواند حقوق و تکالیفی را داشته باشد که قانون برای افراد قائل است، جز حقوق و وظایفی که طبیعتاً فقط به انسان اختصاص دارند. بنابراین شرکت میتواند مالک ساختمان باشد، اما نمیتواند حقوقی مانند زوجیت یا ابوت داشته باشد.
مثال شخص حقوقی
- شرکت سهامی خاص یا با مسئولیت محدود؛
- شرکت تعاونی یا تضامنی؛
- موسسه غیرتجاری ثبت شده؛
- شهرداری، دانشگاه یا سازمانی که به موجب قانون ایجاد شده است؛
- انجمن یا نهادی که طبق مقررات شخصیت حقوقی پیدا کرده است.
برای شناخت قالب شرکت ها و اثر آن ها بر مسئولیت شرکا، راهنمای انواع شرکت های تجاری را بخوانید.
تفاوت شخص حقیقی و حقوقی در یک نگاه
| معیار | شخص حقیقی | شخص حقوقی |
|---|---|---|
| تعریف | یک انسان | نهاد یا سازمان دارای هویت مستقل قانونی |
| آغاز شخصیت | با تولد زنده | طبق قانون، ثبت یا شرایط ایجاد نهاد |
| پایان شخصیت | با مرگ | پس از انحلال و خاتمه امور تصفیه یا طبق قانون مربوط |
| شناسه اصلی | کد ملی | شناسه ملی شخص حقوقی |
| نام | نام و نام خانوادگی | نام ثبت شده نهاد یا شرکت |
| نمایندگی | معمولاً شخصاً یا از طریق وکیل | از طریق مدیران، صاحبان امضا یا نمایندگان مجاز |
| دارایی و بدهی | متعلق به خود فرد | متعلق به شخصیت حقوقی و جدا از دارایی شخصی اعضا |
| مسئولیت | اصولاً بر عهده خود فرد | تابع نوع شخص حقوقی، قانون، اساسنامه و تضمین ها |
| حساب بانکی فعالیت | به نام فرد، با رعایت مقررات تجاری و مالیاتی | به نام شخص حقوقی |
| قرارداد و فاکتور | با مشخصات فرد و فعالیت او | با نام، شناسه و اطلاعات شخص حقوقی |
| مالیات | بر اساس منبع درآمد و مقررات اشخاص حقیقی | بر اساس مقررات اشخاص حقوقی و نوع فعالیت |
| حسابداری | متناسب با نوع و حجم فعالیت | جدا از حساب های شرکا و با الزامات کاملتر سازمانی |
تفاوت شخص حقیقی و حقوقی از نظر شکل گیری
شخصیت حقیقی با تولد انسان آغاز میشود و نیازی به ثبت ندارد. اما روش ایجاد شخص حقوقی یکسان نیست. شرکت های تجاری طبق قانون تجارت دارای شخصیت حقوقیاند، موسسه های غیرتجاری با رعایت شرایط مربوط و ثبت ایجاد میشوند و برخی نهادهای دولتی یا عمومی به موجب قانون تشکیل میشوند.
به همین دلیل، عبارت «هر شخص حقوقی فقط با ثبت شرکت ایجاد میشود» دقیق نیست. ثبت شرکت یکی از رایجترین مسیرهاست، اما همه اشخاص حقوقی شرکت تجاری نیستند.
تفاوت شناسه ملی، کد ملی و شماره ثبت
کد ملی برای شناسایی شخص حقیقی استفاده میشود. شخص حقوقی شناسه ملی مخصوص خود را دارد و در صورت ثبت، شماره ثبت نیز برای آن صادر میشود. شناسه ملی و شماره ثبت یک مفهوم نیستند:
- کد ملی: شناسه فرد ایرانی؛
- شناسه ملی: شناسه یکتای شخص حقوقی؛
- شماره ثبت: شماره درج شده در مرجع ثبت مربوط؛
- شماره اقتصادی یا اطلاعات پرونده مالیاتی: شناسه ها و اطلاعات مورد استفاده در فرایندهای مالیاتی.
در قرارداد، فاکتور یا ثبت طرف حساب در نرم افزار، اطلاعات باید متعلق به همان شخصی باشد که واقعاً طرف معامله است. استفاده از نام شرکت در قرارداد و حساب شخصی مدیر برای دریافت وجه میتواند کنترل مالی، اثبات معامله و رسیدگی مالیاتی را دشوار کند.
اقامتگاه شخص حقیقی و حقوقی چه تفاوتی دارد؟
اقامتگاه شخص حقیقی در مفهوم عمومی حقوقی، محلی است که فرد در آن سکونت دارد و مرکز مهم امور او نیز همان جاست. درباره شخص حقوقی، ماده ۵۹۰ قانون تجارت محل اداره شخص حقوقی و ماده ۱۰۰۲ قانون مدنی مرکز عملیات آن را مطرح میکنند. به دلیل تفاوت عبارت این دو ماده، تعیین اقامتگاه در بعضی پرونده ها میتواند نیازمند بررسی حقوقی باشد.
در عمل، نشانی ثبت شده شرکت برای ابلاغ ها، مکاتبات، پرونده مالیاتی و بسیاری از امور اداری اهمیت دارد. تغییر واقعی محل فعالیت یا اداره نیز باید طبق مقررات به مراجع مربوط اعلام و اطلاعات سامانه ها هماهنگ شود.
تابعیت شخص حقیقی و حقوقی
تابعیت شخص حقیقی رابطه حقوقی و سیاسی فرد با یک کشور است و مقررات خاص خود را دارد. طبق ماده ۵۹۱ قانون تجارت، اشخاص حقوقی تابعیت مملکتی را دارند که اقامتگاه آن ها در آن کشور است. در بررسی شرکت های دارای سهامدار خارجی، شعب خارجی یا فعالیت برون مرزی باید علاوه بر این قاعده عمومی، قوانین خاص همان موضوع نیز بررسی شود.
تفاوت مسئولیت شخص حقیقی و حقوقی
در فعالیت شخص حقیقی، قراردادها، بدهی ها و تعهدهای کسب و کار اصولاً مستقیماً به خود فرد مربوط میشوند. جدایی حقوقی مستقلی میان «فرد» و «فعالیت او» مانند یک شرکت وجود ندارد.
در شخص حقوقی، دارایی و بدهی شرکت از دارایی و بدهی شخصی شرکا یا مدیران جداست. با این حال این جدایی به معنای مصونیت همیشگی همه افراد نیست. میزان مسئولیت به نوع شرکت، قانون، اساسنامه، تصمیم ها، تخلف احتمالی و تضمین های شخصی بستگی دارد.
برای مثال:
- در شرکت با مسئولیت محدود، مسئولیت هر شریک اصولاً تا میزان سرمایه او در شرکت است؛
- در شرکت سهامی، مسئولیت سهامدار اصولاً محدود به مبلغ اسمی سهام اوست؛
- در شرکت تضامنی، اگر دارایی شرکت برای پرداخت بدهی کافی نباشد، مسئولیت شرکا گستردهتر است؛
- امضای ضمانت نامه یا تعهد شخصی میتواند برای مدیر یا شریک مسئولیت جداگانه ایجاد کند.
بنابراین انتخاب قالب حقوقی باید با توجه به تعداد شرکا، نوع فعالیت، سرمایه، ریسک و شیوه تصمیم گیری انجام شود؛ نه فقط با هدف دریافت یک شناسه یا نام شرکتی.
تفاوت شخص حقیقی و حقوقی در قرارداد
اگر طرف قرارداد شخص حقیقی باشد، نام و نام خانوادگی، کد ملی، نشانی و اطلاعات لازم فرد درج میشود. اگر طرف قرارداد شخص حقوقی باشد، نام کامل ثبت شده، شناسه ملی، شماره ثبت، نشانی و مشخصات نماینده مجاز باید نوشته شود.
در قرارداد با شرکت، صرف درج نام مدیرعامل کافی نیست. باید مشخص شود او از طرف کدام شخص حقوقی و بر اساس چه سمتی امضا میکند و آیا طبق آخرین آگهی ها یا اختیارنامه، حق امضای آن قرارداد را دارد یا خیر.
پیش از امضا این موارد را کنترل کنید:
- هویت و شناسه طرف قرارداد؛
- آخرین وضعیت ثبت شخص حقوقی؛
- نام و سمت نماینده؛
- حدود اختیار و صاحبان امضای مجاز؛
- شماره حساب متعلق به طرف معامله؛
- مهر، امضا و پیوست های لازم؛
- نشانی معتبر برای ابلاغ.
تفاوت حساب بانکی حقیقی و حقوقی
حساب شخص حقیقی به نام خود فرد افتتاح میشود و حساب شخص حقوقی به نام شرکت یا موسسه است. افتتاح و بهره برداری از حساب حقوقی معمولاً به مدارک ثبتی، معرفی صاحبان امضا و مصوبه های داخلی لازم نیاز دارد.
اگر معامله متعلق به شرکت است، دریافت ها و پرداخت ها نیز بهتر است از حساب متعلق به همان شرکت انجام شوند. اختلاط حساب شخصی مدیران و شرکا با حساب شرکت، مغایرت گیری، اثبات هزینه ها، کنترل داخلی و رسیدگی مالیاتی را دشوار میکند.
در حسابداری نیز برداشت شریک از منابع شرکت نباید بدون تشخیص ماهیت، هزینه ثبت شود. ممکن است ماهیت آن حساب جاری شریک، طلب، بدهی، پرداخت سود یا عنوان دیگری باشد. انتخاب ثبت به اسناد و واقعیت معامله بستگی دارد. برای تشخیص بدهکار یا بستانکار بودن حساب ها، مقاله ماهیت حساب ها در حسابداری مفید است.
تفاوت شخص حقیقی و حقوقی در چک و اسناد تجاری
در چک شخصی، صادرکننده شخص حقیقی است. در چک متعلق به شخص حقوقی، حساب و چک به نام شخص حقوقی است و فرد یا افراد دارای اختیار، آن را از طرف شرکت امضا میکنند. اطلاعات ثبت شده در سامانه های مربوط نیز باید با صادرکننده، گیرنده و نماینده مجاز هماهنگ باشد.
مسئولیت امضاکننده چک شرکتی و خود شخص حقوقی، موضوعی حقوقی است و به قانون و شرایط صدور بستگی دارد. بنابراین پیش از دریافت چک حقوقی، نام شرکت، شناسه ملی، وضعیت صاحبان امضا و اطلاعات ثبت شده چک بررسی شود.

تفاوت شخص حقیقی و حقوقی در حسابداری
اصول پایه ثبت دارایی، بدهی، درآمد و هزینه در هر دو نوع فعالیت وجود دارد؛ اما ساختار حسابداری آن ها همیشه یکسان نیست. نوع فعالیت، اندازه کسب و کار، الزامات قانونی و شکل شخصیت بر سطح جزئیات و کنترل ها اثر میگذارد.
حسابداری شخص حقیقی
برای یک صاحب شغل حقیقی، حسابداری معمولاً این موارد را پوشش میدهد:
- ثبت فروش، درآمد و هزینه؛
- کنترل موجودی کالا و صندوق؛
- تفکیک حساب تجاری از مخارج شخصی؛
- ثبت خریدها، فاکتورها و اسناد؛
- نگهداری اطلاعات لازم متناسب با گروه شغلی؛
- آماده سازی گزارش های مالیاتی و بیمه ای مرتبط.
اشخاص حقیقی صاحب کسب و کار باید از همان ابتدا برداشت های شخصی را از هزینه های فعالیت جدا کنند. خرید شخصی مالک، هزینه قابل انتساب به کسب و کار نیست و ثبت اشتباه آن میتواند گزارش سود را مخدوش کند.
حسابداری شخص حقوقی
حسابداری شرکت یا موسسه به نام همان شخص حقوقی انجام میشود و حساب های آن باید از حساب اعضا جدا باشند. موارد رایج عبارتاند از:
- ثبت سرمایه و تغییرهای آن؛
- حساب جاری شرکا یا سهامداران؛
- ثبت خرید، فروش، درآمد، هزینه و دارایی ها؛
- حسابداری حقوق و دستمزد و بیمه کارکنان؛
- ثبت دریافت و پرداخت از حساب های شرکتی؛
- کنترل قراردادها، تنخواه و اسناد دریافتنی و پرداختنی؛
- تهیه صورت های مالی و گزارش های مدیریتی؛
- نگهداری دفاتر و اسناد قانونی و مالیاتی.
شیوه طراحی حساب ها باید امکان تفکیک اشخاص، مراکز هزینه، پروژه ها و نوع عملیات را فراهم کند. راهنمای انواع دفاتر حسابداری و دفاتر قانونی نیز الزامات و کاربرد دفاتر را توضیح میدهد.
تفاوت مالیات شخص حقیقی و حقوقی
شخص حقیقی و شخص حقوقی هر دو میتوانند مشمول تکالیف مالیاتی باشند، اما فصل قانونی، روش محاسبه، اظهارنامه و برخی نرخ ها یا معافیت های آن ها یکسان نیست.
مالیات شخص حقیقی
مالیات شخص حقیقی بر اساس نوع درآمد او بررسی میشود؛ مانند درآمد مشاغل، حقوق، اجاره یا سایر منابع مقرر در قانون مالیات های مستقیم. برای صاحب شغل، درآمد مشمول مالیات پس از اعمال مقررات مربوط به درآمد، هزینه های قابل قبول، معافیت و نرخ های همان منبع تعیین میشود.
صاحبان مشاغل طبق آیین نامه ماده ۹۵ به گروه هایی تقسیم میشوند و نوع تکالیف نگهداری اسناد و دفاتر آن ها میتواند با توجه به نوع فعالیت و حجم درآمد تغییر کند. درج حدنصاب ثابت در مقاله درست نیست؛ زیرا نصاب ها و احکام اجرایی ممکن است اصلاح شوند. گروه شغلی باید با مقررات معتبر همان سال کنترل شود.
مالیات شخص حقوقی
درآمد اشخاص حقوقی ایرانی اصولاً در چارچوب ماده ۱۰۵ قانون مالیات های مستقیم بررسی میشود. نرخ عمومی مقرر در این ماده ۲۵ درصد درآمد مشمول مالیات است، اما معافیت ها، نرخ صفر، مشوق ها و احکام خاص میتوانند نتیجه نهایی را تغییر دهند. بنابراین نباید نرخ عمومی را بدون بررسی نوع شخص، فعالیت و مقررات سال برای همه پرونده ها قطعی دانست.
شخص حقوقی حتی در دوره کم فعالیت یا زیان نیز ممکن است تکالیفی مانند ارسال اظهارنامه، نگهداری اسناد، ارائه دفاتر، ارسال صورت حساب الکترونیکی یا انجام تکالیف مرتبط با کارکنان داشته باشد. معافیت از پرداخت مالیات نیز لزوماً به معنای معافیت از همه تکالیف نیست.
برای آشنایی با منابع مختلف، نحوه محاسبه و مقررات سال جاری به مقاله مالیات بر درآمد مراجعه کنید.

اظهارنامه مالیاتی اشخاص حقیقی و حقوقی
در مهلت قانونی عادی، صاحبان مشاغل حقیقی اظهارنامه عملکرد خود را تا پایان خرداد سال بعد ارسال میکنند. اشخاص حقوقی نیز باید اظهارنامه، ترازنامه و حساب سود و زیان متکی به دفاتر و اسناد را حداکثر تا چهار ماه پس از پایان سال مالیاتی ارائه کنند. برای شرکتی که سال مالی آن پایان اسفند است، مهلت عادی تا پایان تیر سال بعد خواهد بود.
این مهلت ها ممکن است با تصویب یا اعلام رسمی تمدید شوند. بنابراین برای اقدام اجرایی باید آخرین اطلاعیه سازمان امور مالیاتی و تقویم مالی و مالیاتی ۱۴۰۵ بررسی شود.
اطلاعات هویتی، درآمدها، هزینه ها، دارایی ها و سایر بخش های اظهارنامه باید با دفاتر، صورت حساب ها، تراکنش های تجاری و اظهارهای قبلی هماهنگ باشند. راهنمای ثبت و ارسال اظهارنامه مالیاتی مراحل و نکات تکمیل آن را توضیح میدهد.
آیا هر کسب و کار باید شخص حقوقی باشد؟
خیر. بسیاری از فعالیت ها میتوانند به نام شخص حقیقی انجام شوند و ثبت شرکت برای همه کسب و کارها الزام عمومی ندارد. از طرف دیگر، برخی مجوزها، قراردادهای بزرگ، مناقصه ها، جذب شریک یا سرمایه گذار و توسعه ساختار سازمانی ممکن است فعالیت در قالب شخص حقوقی را ضروری یا مناسب تر کند.
پیش از انتخاب، این موارد را مقایسه کنید:
- نوع و ریسک فعالیت؛
- تعداد مالکان و شیوه تقسیم سود؛
- میزان سرمایه و برنامه جذب سرمایه؛
- مسئولیت مورد انتظار شرکا؛
- نیاز قراردادی مشتریان یا مناقصه ها؛
- هزینه و پیچیدگی ثبت و اداره؛
- تکالیف حسابداری، مالیاتی و بیمه ای؛
- برنامه تداوم یا انتقال کسب و کار.
ثبت شرکت به تنهایی مشکلات مالی یا اعتباری کسب و کار را حل نمیکند. شرکت پس از ثبت نیز به حسابداری منظم، اسناد معتبر، کنترل حساب بانکی، قراردادهای درست و انجام به موقع تکالیف نیاز دارد.
ثبت طرف حساب حقیقی و حقوقی در نرم افزار حسابداری
در نرم افزار حسابداری، هر مشتری، تامین کننده، کارمند، شریک یا پیمانکار باید با نوع شخصیت و اطلاعات درست تعریف شود. حداقل اطلاعات موردنیاز میتواند شامل نام، نوع شخص، کد یا شناسه ملی، اطلاعات تماس، نشانی، مانده اول دوره، سقف اعتبار و اطلاعات مالیاتی باشد.
ثبت درست نوع شخصیت در موارد زیر کمک میکند:
- صدور فاکتور با اطلاعات صحیح؛
- جلوگیری از ایجاد چند حساب برای یک شخص؛
- کنترل مانده بدهکار و بستانکار؛
- تهیه گزارش گردش حساب اشخاص؛
- تطبیق اطلاعات صورت حساب ها و گزارش های مالیاتی؛
- پیگیری مطالبات و سررسیدها.
در مجموعه هایی که تعداد طرف حساب و تراکنش ها زیاد است، نرم افزار حسابداری شرکتی محک میتواند متناسب با نسخه و سطح انتخابی، ثبت اطلاعات اشخاص، خرید و فروش، دریافت و پرداخت و گزارش های مالی را منظم تر کند. پیش از خرید، امکانات دقیق نسخه را در دمو با فرایندهای شرکت خود تطبیق دهید.
شخص حقیقی و حقوقی به انگلیسی
برای شخص حقیقی معمولاً از Natural Person یا Individual استفاده میشود. معادل شخص حقوقی میتواند Legal Person، Juridical Person یا در بعضی متن ها Legal Entity باشد. انتخاب معادل دقیق به متن حقوقی، قراردادی یا مالی بستگی دارد.
در ترجمه قرارداد، «شخص حقوقی» را نباید همیشه «Company» ترجمه کرد؛ زیرا هر شخص حقوقی الزاماً شرکت نیست. موسسه، انجمن یا نهاد عمومی نیز میتواند شخصیت حقوقی داشته باشد.
اشتباهات رایج درباره اشخاص حقیقی و حقوقی
- تصور اینکه هر صاحب کسب و کار، شخص حقوقی است؛
- یکی دانستن شناسه ملی شخص حقوقی با شماره ثبت؛
- استفاده از حساب بانکی مدیر برای معامله شرکت؛
- ثبت هزینه شخصی مالک به عنوان هزینه کسب و کار؛
- تصور اینکه مسئولیت همه شرکا در تمام شرکت ها محدود است؛
- پایان یافته دانستن شخصیت شرکت بلافاصله پس از انحلال؛
- فرض اینکه معافیت مالیاتی، همه تکالیف اظهارنامه و اسناد را حذف میکند؛
- درج اطلاعات یک شخص در قرارداد و اطلاعات شخص دیگر در فاکتور یا پرداخت؛
- استفاده از حدنصاب ها و مهلت های قدیمی بدون بررسی مقررات سال جاری.
سوالات متداول
فرق شخص حقیقی و حقوقی چیست؟
شخص حقیقی یک انسان است؛ شخص حقوقی نهادی مستقل مانند شرکت یا موسسه است که قانون برای آن حق و تکلیف در نظر میگیرد. دارایی و بدهی شخص حقوقی از اعضای آن جداست، اما حدود مسئولیت اعضا به قالب و شرایط قانونی بستگی دارد.
آیا مغازه دار شخص حقیقی است یا حقوقی؟
اگر فرد مغازه را به نام خودش اداره کند، معمولاً شخص حقیقی صاحب شغل است. اگر فروشگاه متعلق به یک شرکت ثبت شده باشد، طرف فعالیت میتواند شخص حقوقی باشد. پروانه، قرارداد، پرونده مالیاتی و حساب ها باید بررسی شوند.
آیا شرکت همان شخص حقوقی است؟
شرکت ثبت شده یکی از رایجترین انواع شخص حقوقی است، اما همه اشخاص حقوقی شرکت نیستند. موسسه ها، شهرداری ها و بعضی سازمان ها نیز شخصیت حقوقی دارند.
آیا شخص حقیقی شناسه ملی دارد؟
برای شناسایی فرد از کد ملی استفاده میشود. اصطلاح شناسه ملی معمولاً درباره اشخاص حقوقی به کار میرود. شماره ثبت و شناسه ملی شرکت نیز دو شناسه متفاوتاند.
آیا مالیات شخص حقیقی کمتر از شخص حقوقی است؟
نمیتوان حکم کلی داد. مالیات به نوع درآمد، مبلغ درآمد مشمول مالیات، هزینه های قابل قبول، معافیت ها، نرخ ها و مقررات همان سال بستگی دارد. انتخاب قالب فعالیت فقط بر اساس تصور نرخ کمتر تصمیم درستی نیست.
آیا شخص حقوقی بعد از انحلال فوراً از بین میرود؟
خیر. شرکت برای انجام امور تصفیه، وصول مطالبات، پرداخت بدهی ها و تقسیم دارایی تا پایان فرایند تصفیه شخصیت لازم را حفظ میکند. فعالیت آن در این دوره باید در محدوده امور تصفیه باشد.
تفاوت حسابداری شخص حقیقی و حقوقی چیست؟
مفاهیم پایه حسابداری مشترکاند، اما شرکت حساب ها و دارایی مستقل از شرکا دارد و معمولاً به کنترل ها، دفاتر و گزارش های سازمانی کامل تری نیاز دارد. تکالیف مالیاتی و شیوه اظهار نیز متفاوت است.
جمع بندی
تفاوت شخص حقیقی و حقوقی از استقلال هویت آن ها آغاز میشود. شخص حقیقی همان انسان است و تعهدهای فعالیت فردی مستقیماً به او مربوط میشوند. شخص حقوقی هویتی مستقل دارد، به نام خود دارایی و بدهی ایجاد میکند و از طریق نمایندگان مجاز فعالیت دارد.
این تفاوت بر قرارداد، حساب بانکی، شناسه ها، مسئولیت، دفاتر، مالیات و حسابداری اثر میگذارد. برای انتخاب قالب فعالیت یا اجرای تکالیف، فقط به یک مقایسه عمومی اکتفا نکنید؛ نوع فعالیت، قالب شرکت، قوانین خاص و مقررات معتبر همان سال باید بررسی شوند.




